Visa

 

Hier vind je de verloop van ons visa proces:

1 Februari heeft Andrew het verzoek voor de visa opgestuurd.
18 Februari is de bevestiging van ontvangst binnen gekomen
en dat het in behandeling word genomen.
15 mei de bevestiging dat onze aanvraag is goedgekeurd.
7 juni Pakket 3 is binnen. Door naar de volgende stap.
14 juni Pakket 3 teruggestuurd.
7 augustus Checklist teruggestuurd.
18 augustus Nogmaals checklist ingestuurd
22 augustus Pakket 4 ontvangen
19 september Medical examination
26 september Final interview


Hoera we hebben onze visa na 7 maanden 3 weken en 4 dagen

 


Medical:

Ja, 19 september was het zover. Ik had mijn medical examination. Het was vroeg opstaan vanmorgen, maar dat was niet echt moeilijk, was al erg vroeg wakker van de pijn in mijn rug. Het is me vrijdag in mijn rug geschoten en dat ging iets beter, maar 's nachts is het een ramp. Zodra ik me omdraai wordt ik wakker van de pijn en ik draai veel, dus wordt veel wakker. Heb er van de huisarts alleen niets voor gekregen, moet maar oefeningen doen om de spieren sterker te maken, ja dat deed ik al, maar help nog niks. Ok maar ik dwaal af.

Vanmorgen om kwart voor 7 ongeveer de deur uit. Rustig richting trein gelopen, want ja mijn rug moest dus nog op gang komen. Hodan was gelukkig met mij mee, want ben geen held in de trein, zeker niet als het druk is en ook geen held in de grote stad. En ik was reuze blij dat ze mee was.

Alles verliep goed tot A'dam centraal. Ja welke kant is uitgang oost voor tram 16. Werden we door iemand ergens heen gestuurd wat dus de verkeerde kant bleek te zijn. Maar in die drukte en ik had geen diee waar we heen moesten, zag wel een tram 16 maar ja waar was de halte waar hij net vandaan kwam. Ik dus al bijna hyperventileren. Maar zoals ik al zei, gelukkig was Hodan mee dus die kon op mij en Nathan passen ;-) Uiteindelijk de tram gevonden, maar ik ging het niet halen om om 9 uur in de kliniek te zijn voor mijn rontgen foto. Ik bellen dat we onderweg waren maar iets later zouden komen. Was geen punt.

Rontgen foto was snel gemaakt. Toen weer terug in de tram en opweg naar de dokter. Gewoon een normale amsterdamse huisarts die ook het medische gebeuren voor het consulaat doet. Je wordt alleen pas geholpen wanneer zijn eigen patienten geweest zijn. Dus ja dan zit je wel even. Bij de assistenten de rest van de formulieren ingevuld en ja hoor eindelijk waren we aan de beurt. Even ziten praten over medicatie, wat voor ziektes we gehad hebben en wat andere algemene zaken die een dokter hoort te vragen. Wat bloed afgenomen en nee ik ben niet tegen de vlakte gegaan, was maar 1 buisje. Het viel de dokter meteen op van mijn rug en vroeg waar het pijn deed etc en hij vond het vreemd dat mijn arts niet wat had voorgeschreven. Maar ga van de week nog wel ff terug naar de arts en dan vraag ik wat voor 's nachts.

Ok weer terug naar mijn medical. Hier en daar wat geluisterd naar hart en longen. Klonk geloof ik wel goed. Bloeddrukje, was ook goed. Even meten en wegen. En die weegschaal is geweldig, daar weeg ik maar 61 kilo, toch weer 1,5 kilo minder dan thuis ;-) En toen mijn BMR prik. Had eerst gedacht dat ik er 2 moest, maar bleek er maar 1. Ik weer blij. Toen nog een ogen test, zie bar slecht zonder bril. En een evenwichts test.

Ja en toen was Nathan aan de beurt. Hij werd gemeten en gewogen. Er werd ook naar zijn hart en longen geluisterd. En toen kwam de naald. Hij moest een hepetytes B prik. O jee toen begon het. Hij wilde niet. Assistente erbij. Hij wilde niet bij mama op schoot, hij wilde niet alleen zitten. Uiteindelijk hebben we hem op de behandeltafel gezet. Ik hem vasthouden en de assistente. De prik ging er in, de dokter spuit er een beetje van in zijn arm en hij geeft een ruk aan zijn arm, dus een sneetje in zijn arm en wat spul er naast. Maar dat was niet erg. Hij gillen, want ja dat doet pijn he. gelukkig was hij het ook weer snel vergeten. Nu moet hij volgende maand een vervolg prik en dan 6 maanden later weer. Maar dat kan gewoon bij de huisarts.

Daarna weer op weg naar huis met bijna 450 euro minder. Ben meteen arm. En ik was uiteindelijk om kwart voor 3 thuis en ben aardig afgeserveerd moet ik zeggen


Final interview:

Na 7 maanden 3 weken en 4 dagen had i op 26 september eindelijk mijn final interview.

's Morgens om half 11 de deur uit, wilde nog ff langs de DA voor dat ik naar de trein zou gaan. Wonder boven wonder had ik die nachtgoed geslapen (ok had vals gespeelt en wat genomen). Op het station zat Hodan al op ons te wachten, zij zou weer mee gaan. Ik was echt op van de zenuwen. De reis verliep prima. Op amsterdam centraal wisten we nu ook meteen waar we heen moesten, dus daar ook geen problemen.

Bij het consulaat aangekomen moesten we in een rij naast het hek gaan staan. Om half 2 ging het hek open en mochten we 1 voor 1 naar binnen. Alle metalen dingen uit je tas en zakken etc en er werd met zo'n piep ding last je gegaan. Ook Nathan erd gecontroleerd, dat vond hij wel wat hoor. Doorlopen naar een deur waar we 1 voor in naar binnen mochten en we weer gecontroleerd werden en je paspoort moest laten zien. Je mobiel moest je daar ook inleveren. En daarna doorlopen om in de rij te gaan staan bij het loket. Ok we hadden er maar 2 voor ons. Bij dat loket moest je alle gevraagde papieren inleveren. En kreeg ik mijn rontgenfoto terug met de instruktie dat hij niet gevouwen mag worden en ik hem in mijn koffer moet meenemen naar de states.

Toen moeste we gaan wachten. Wachten. Wachten en nog eens wachten. Het eerste stel werd bij het volgende loket geroepen. Eed af leggen, vinger printjes doen. Wat vragen beantwoorden en weet ik veel wat nog meer. Duurde lang zat. Ondertussen was ik aan de praat geraakt met de meid die naast me zat. Zij was al heel lang bezig en hoopte dat alles goed zou zijn dan zou ze over 2 week vertrekken. Ze was al getrouwd met haar man.

Het eerste stel liep weg bij het loket, weer wachten en ja het meisje dat naast me zat was aan de beurt. Ook weer de eed, de vinger afdrukken en de papieren werden doorgenomen. Allen was het bij haar niet goed, ze miste papieren. Ik had zo met haar te doen. Maar de hoop was niet verloren. Alle documenten zouden ze daar houden en wanneer ze de rest binnen zou hebben zou ze een nieuwe afspraak krijgen en dan was de kans groot dat ze goed gekeurd zou worden want de rest was in orde. Toen ze weg liep heb ik haar nog ff succes gewenst.

Ondertussen was het 10 voor 3 en werd ik bij het loket geroepen. Er werd geen eed afgenomen. Is die man denk ik vergeten. Wel mijn vinger afdrukken. Nou ja eerst mijn linker wijsvinder op een scan geval en daarna mijn rechter. Er werd in mijn papieren gekeken. Werd gevraagd hoe mijn vriend heet. Wat doet hij voor werk. Hoe lang we elkaar al kende en hoe vaak en op welke manier we ons contact onderhielden. Dat was allemaal goed. Al mijn papieren zagen er goed uit. Toen de papieren van Nathan, daar zat een probleem. Gaf zijn vader wel toestemming. Ik zeg die heeft niks te beslissen want ik ben de enige met ouderlijke zeggenschap want ben nooit met hem getrouwd geweest. En daarbij komt dat hij overleden is. Ok daar hadden ze dan wel bewijs van nosig. Ehhh dat heb ik een aantal weken geleden al opgestuurd. Hij bladeren, o ja daar is het kopie ervan. (pfff ze namen daar genoegen mee, geen idee waar ik een orgineel van een overlijdens akte vandaan moet halen) Dus alles was ok. Hij wenste me veel geluk en binnen een week ligt alles in mijn brievenbus. O ja hij vertelde nog dat ik binnen 6 maanden moet verhuizen en dan binnen 90 dagen moet trouwen en dan daar adjustment of status moet gaan aanvragen en advanced parol en weet ik veel.


-hugs-

Jac